سیستانی حرف بزنیم

 گویش سیستانی یک "لهجه" است یا "زبان" ؟
 این بحث نخ نما هنوز در بین گویشوران سیستانی از رونق نیافتاده از 20 سال قبل که من دانشجوی کارشناسی بودم در بسیاری از مجامع سیستانی در این مورد بحث بود و فکر می کنم هنوز هم ادامه دارد اصلا چه فرقی می کند که چه اسمی بدهیم به آن آیا چیزی از ارزش آن کم و یا به آن افزوده می شود؟ من به عنوان دانش آموخته زبان شناسی می گویم آنچه گویشوران سیستانی به زبان می اورند گونه ای از زبان است که طبق تعاریف زبانشناسی به ان dailect گفته می شود و در زبان فارسی به گویش ترجمه شده است. گویش ها گونه های زبانی هستند که نه تنها از نظر آوایی و واژگانی با زبان معیار متفاوت هستند بلکه از نظر نحوی نیز با زبان معیار تفاوت هایی دارند اما نه به آن اندازه که بتوان آنها را زبانی جداگانه دانست البته قابل ذکر است که در بسیاری موارد مسائل سیاسی و جغرافیایی نیز در باز شناسی گونه های زبانی دخیل هستند اما در اینکه سیستانی لهجه و زبان نیست همه متخصصان هم عقیده اند لهجه گونه هایی را می گویند که تنها در آواها و بعضا واژگان با گونه ی معیار متفاوت است مانند مشهدی یا اصفهانی اما گویش مثل لری ، سیستانی ،گیلکی یا مازندرانی. از همه ی گویشوران سیستانی می خواهم با این علاقه زیادی که نسبت به گویششان دارند بهتر است کمی در این باره مطالعه کنند و از قضاوت های متعصبانه دوری کنند. گیرم که کسی بیاید و اعلام کند که از این پس سیستانی زبان است آیا همه مشکلات ما حل می شود یا اگر گویش باشد چیزی به مشکل گویشوران افزوده می شود یا از ارزش آن کم می شود؟ فقط برای دلگرمی همشهریانم یک نکته را بگویم در اهمیت گویش سیستانی همین بس که یکی از دلایل پذیرفته شدنم در دوره دکترای زبانشناسی دانشگاه مانیتوبا این بود که گویشور بومی گویش سیستانی هستم و استاد راهنمایم که یک خانم ایرانی الاصل است می گوید آرزو داشته ام که دانشجویی داشته باشم که به یکی از گویشهای ایرانی مسلط باشد. پس این توانایی تان را دست کم نگیرید و با فرزندانتان حتما به گویش اصیل سیستانی سخن بگویید تا شاید جایی این توانایی به دردشان بخورد همانگونه که به درد من دورگه مشهدی / زابلی خورد ...یک دکتر زبان شناس تالار سیستانیان

خدا چه کسانی را دوست دارد؟

خداوند متعال در قرآن كریم مى فرماید:

در راه خدا انفاق كنید و خود را به دست خود به هلاكت نیفكنید و نیكى كنید كه خداوند نیكوكاران را دوست دارد. بقره : 195 .

... همانا خداوند توبه كنندگان را دوست دارد و پاكان را (نیز) دوست دارد. بقره : 222

آرى كسى كه به پیمان خود وفا كند و پرهیزگارى پیشه نماید، (خدا او را دوست مى دارد؛ زیرا) خداوند پرهیزگاران را دوست دارد. آل عمران : 76 .

چه بسیار پیامبرانى كه مردان الهى فراوانى به همراه آنان جنگ كردند، آنها هیچ گاه در برابر آنچه در راه خدا به آنان مى رسید، سست و ناتوان نشدند (و تن به تسلیم ندادند)؛ و خداوند استقامت كنندگان را دوست دارد. آل عمران : 146 .

به (بركت ) رحمت الهى ، در برابر آنان مردم نرم (و مهربان ) شدى ؛ اگر تندخو وسخت دل مى بودى از اطراف تو، پراكنده مى شدند. پس آنها را ببخش و برایشان آمرزشبخواه و در كارها با ایشان مشورت كن ، امّا هنگامى كه تصمیم گرفتى ، (قاطع باش و)بر خداى توكّل كن كه خدا توكّل كنندگان را دوست دارد. آل عمران : 159.

آنها بسیار به سخنان تو گوش مى دهند تا آن را تكذیب كنند؛ مال حرام فراوان مى خورند؛ پس اگر نزد تو آمدند، در میان آنان داورى كن ، یا (اگر صلاح دانستى ) آنها را به حال خود واگذار. و اگر از آنان صرف نظر كنى ، به تو هیچ زیانى نمى رساند؛ و اگر میان آنها داورى كنى ، با عدالت داورى كن ، كه خدا عادلان را دوست دارد. مائده : 42 .

... خداوند پرهیزگاران را دوست دارد. توبه : 4

هرگز در آن (مسجد به عبادت) نایست !. آن مسجدى كه از روز نخست بر پایه تقوا بنا شده ، شایسته تر است كه در آن (به عبادت) بایستى ؛ در آن مردانى هستند كه دوست مى دارند پاكیزه باشند؛ و خداوند پاكیزگان را دوست دارد. توبة : 108.

خداوند كسانى را دوست مى دارد كه در راه او پیكار مى كنند، گویى بنایى آهنین اند. سوره صفّ: آیه 4 .